J-chan

กำลังคิดจะออกจากงาน....

ออกทั้งที่ไม่มีเงินเก็บ สักบาท

ออกทั้งไม่มีจุดหมาย....

แต่ก็....จะออกทั้งแบบนี้แหละ..

อย่างเร็วน่าจะปลายกัยยา หรือตุลาหนิแหละ

อย่างช้า ไม่น่าเกินเมษา ปีหน้า

รู้คร้าบบบบ  ทำงานทุกที่ยอมมีปัญหา

ทำงานไม่ดียอมโดนด่า

รู้คร้าบบบ เรามันเฮงซวย (ไม่ได้ประชดนะ แต่รู้ตัวเองจิงๆ)

แต่ว่า...ในเมื่อเราทำงาน..ไม่เคยดี..ก็ออกเหอะ

ในเมื่อ  เค้าหาคนใหม่ที่ดีกว่าเราได้..

จะหน้าด้านอยู่ไปทำไม...

ที่เค้าไม่เอาเราออก..ก็เพราะเราเป็นหลาน ไม่ใช่เพราะทำงานดี

ในเมื่อ..เห็นแต่ข้อบกพร่องของเรา..

ก็ออกเหอะๆ....ทำดีไม่เคยมีอยู่แล้วหนิ.

เบื่อ!!!!...เหนื่อย...รำคาญ..เซ็ง!!

ไม่ใช่คนที่จะทนอะไรมากอยู่แล้ว...

ไม่รู้ทนได้ไงมาตั้งปีกว่า....

จะออกหละ....ออกไปตามล่าหาฝัน..

ที่ตัวเองทิ้งไว้นาน....จนลืม...

จะออกหละ.....ออกไปเก็บเกี่ยวความสุข..

ที่ทิ้งไว้.....จนเลือนลาง..

จะออกหละ...ออกไปใช้ชีวิตแบบที่ตัวเองอยากใช้..

ไม่ว่า....จะดีหรือร้าย...

อย่างน้อย....ก็เป็นชีวิตในแบบที่เราเลือก

การเดินตามทางที่เค้าวางไว้ให้..

ทั้งเหนื่อยทั้งท้อ...พยายามเท่าไรก็ไม่ดีพอ.

ฝืนความรู้สุขตัวเองในหายๆครั้ง..

ต่อจากนี้..จะมีเพียงเรา..

จะตัดสินใจทุกอย่างด้วยตัวเอง

จะเชื่อมั่นในตัวเอง...

อย่างมาก  ก็แค่ล้มเหลว...กลัวอะไร..

เกิดมา....ก็แค่ตาย...

 

 

 

 

 

 

 

 

ไม่โทษใคร   โทษตัวเอง..

ทำตัวเอง....โง่เอง..

เดี้ยงค่ะ......

มอเตอร์ไซต์ล้มค่ะ....

ขาไม่หัก  แต่เจ็บมาก....

ร่างกายซีกขวา  ระบมไปทั้งแทบ

วันศุกร์ ..รวบรวมความกล้า..

ขอน้าหยุดวันอาทิตย์  เพื่อไปงาน J-rock

วันเสาร์ได้เรื่อง....ขับมอเตอร์ไซต์  มาเอาเอกสาร..

มอเตอร์ไซต์ตกหลุม...ล้ม...

ถามว่ารู้สึกไง...

ไม่รู้ว่า....

ตอนลงหลุม คิดแค่ว่าไม่เป็นไร.

มารู้สุกตัวเอีกที ก็นอนไปกลับพื้นแล้ว..

ตอนนั้น..รู้สึกอายมากกว่าเจ็บอะ

 

แต่ ก็นะ เจ็บแบบนั้น  ก็ยังคิดว่าไปเป็นไร

พี่ที่อยู่บ้ารแถวนั้น  พาเข้าไปทำแผล..แต่ว่าก็ไม่โอเคเท่าไร

เพราะอุปกรณ์แกไม่ เอื้อออำนวย

แต่ก็นะ...ขอบคุณค่ะ..

เสร็จ  ก็ขับรถ มาทำแผลที่คลินิค..

แล้วก็ กลับไปเอาเอกสารที่บ้าน..

แล้วก็กลับมาร้าน....

มาถึงร้าน...เจ๊ๆ ที่รักเห็นสภาพ 

ไล่กลับไปนอนบ้าน...บอก แกไม่ต้องทำงาน

แล้วแก ก็ลากพาไปส่งที่บ้าน...

เหอะๆ  เหตุเกิดช่วงสายๆๆ..

ตอนแรกก็คิดว่าตัวเองไม่เป็นไรมาก..

เจ๊ๆ ไล่กลับบ้านยังไม่อยากลับเลย..

แต่พอตกบ่ายได้เรื่อง.....ขาขวา  ระบมมาก

โดยเฉพาะที่เท้า....

ปวด.....จนร้องไห้.....

แต่ก็นะ.....

เป็นถึงขนาดนี้....ก็ไปแค่ทำแผล..

ไม่ได้ไปหาหมอ....

แต่ว่า....สุดท้ายก็ต้องไปหาหมอจนได้...

คือเท้า...บวม จนน่ากลัว..

ไปหาหมอ...หมอสั่ง x-ray  แต่ก็ไม่เป็นไร

แค่อักเสบอะ.....ก็นะ  แผลที่หลังเท้าที่ว่าหนักเอ่เรื่องอยู่

เพราะ ว่า เนื้อมันหายไปเลย..

แต่แทนที่จะพักยาว....นี่ 5 วัน ก็ทำงานแล้ว

เดินมาก  เลยอักเสบ..

เจอฉีดยาไ ป  4 เข็ม...เหอะๆๆ

เหอะๆ  อุบัติเหตุ คร่าวนี้ทำเอาจน  

หมดไปรวม 5 พัน....ตูเซ็ง..

เป็นการฉลองปี่ ที่ 25 ที่สาหัส เอาการ

เรื่องที่ทำให้เซ็งสุดๆ ก็คือ...

อดไปงาน  J-rock

ทั้งที่ตั้งใจ ว่าจะไปให้ได้

ก็อด อีกจนได้....

อดดู Submarine ที่ตั้งใจ  ว่า...จะดูให้ได้

สุดท้าย  ก็ยังไม่ได้ดูสักครั้ง..

 

 

 

ป.ล.  ตอนนี้แผลที่เท้ายังไม่หาย.. เจ็บมากแย่..

ต้องไปทำแผลทุกวัน  เพราะทำไม่ดีอาจติดเชื้อ...

 

 

เหอะๆๆๆ  หัวเราะ ให้กับความงี่เง่าตัวเอง..

.

 

.

แล้วไง!!!

แล้วไง!!!

แล้วไง!!!

แล้วไงฮะ!!!